Być polityczną: ciężki obowiązek sztuki białoruskiej / Быть политическим: тяжелая обязанность белорусского искусства

Статья, сопровождающая выставку "Двери открываются? Белорусское искусство сегодня"/ Otwierając drzwi? Sztuka białoruska dzisiaj в Варшаве, национальная галерея Zachęta, 24 мая - 21 августа 2011

Swietłana Poleszuk

Być polityczną: ciężki obowiązek sztuki białoruskiej

Ostatnio wydarzyło się coś niewiarygodnego: spędziłam półtorej godziny w głównej księgarni w Mińsku, w dziale literatury o Białorusi. Gdy mieszkasz na Białorusi, zwykle starasz się unikać propagandy: nie czytasz oficjalnych gazet, nie oglądasz państwowej telewizji, nie bierzesz udziału w świętach państwowych, nie słuchasz przemówień prezydenta. Wiadomości przyswajasz jedynie w wydaniu profesjonalnych dziennikarzy niezależnych mediów. Propaganda w swoim czystym, skoncentrowanym kształcie jest bardzo niebezpieczna. Przypomina radioaktywne promieniowanie, które może zrujnować zdrowie człowieka na zawsze.

Fotografia w kraju propagandy

Наша с Андреем открытая лекция в Варшаве в галерее Zachęta в рамках выставки "Двери открываются? Белорусское искусство сегодня":

Fotografia w kraju propagandy

Swietłana Poleszuk w rozmowie z Andriejem Liankiewiczem

31 maja (wtorek) 18:00

Białoruś na krótko wyzwoliła się z mocnego ucisku radzieckiej ideologii. Po dojściu Łukaszenki do władzy, kraj znów pogrążył się świecie propagandy totalitarnej. Jak funkcjonuje w tych warunkach fotografia, medium, którego istotą jest reagowanie na rzeczywistość? Fotografowie zagraniczni przywożą z Białorusi szokujące zdjęcia pobić, aresztowań, przykładów łamania praw człowieka, alkoholizmu i wszechobecnego kiczu wizualnego. Ale co interesuje białoruskich fotografów mieszkających w tym kraju? Będziemy mówić o różnych twórcach: tych, którzy obrali jako kierunek swych poszukiwań apolityczne fantazje i alegorie oraz tych, którzy uważnie badają i rejestrują rzeczywistość. Przede wszystkim jednak opowiemy o tych dzielnych, niezależnych białoruskich dokumentalistach i dziennikarzach będących w stanie, dzięki krytycznemu myśleniu i analizowaniu, stworzyć alternatywny wizerunek Białorusi. Na co patrzą i co widzą? O jakich problemach chcą powiedzieć publiczności? O czym nie mogą milczeć?

Объявление на сайте Zachęta: http://www.zacheta.art.pl/article/view/392/fotografia-w-kraju-propagandy
Объявление на Fotopolis.PL: http://www.fotopolis.pl/index.php?n=12897&skad=news

Lai fotogrāfija būtu mūsdienīga, tai jābūt politiskai? / Чтобы быть современной, фотография должна быть политической?

И вторая статья в латышском журнале FK:

Lai fotogrāfija būtu mūsdienīga, tai jābūt politiskai?
http://fotokvartals.lv/2011/05/25/lai-fotografija-butu-musdieniga-tai-jabut-politiskai/

Fotoreportāža Baltkrievijā: vai ir iespējamas pārmaiņas? / Репортажная фотография в Беларуси: возможны ли перемены?

Вышла статья в латышском журнале о фотографии FK:

Fotoreportāža Baltkrievijā: vai ir iespējamas pārmaiņas?
http://fotokvartals.lv/2011/05/03/fotoreportaza-baltkrievija-vai-ir-iespejamas-parmainas/

Хронікі болю і шчасця. Эвалюцыя сямейнага альбома

На белорусском языке в журнале "Мастацтва" за декабрь 2010: http://kimpress.by/index.phtml?page=2&DomainName=mast&id=666

Прадмова да кнігі Андрэя Лянкевіча «Паганства»

Каляды, Стрэчанне, Гуканне вясны, Вербніца, Вялікдзень і Радаўніца, Юр'я, Сёмуха, Купалле, Спас, Зажынкі, Дажынкі, Дзяды. Цяпер мы завём гэта народнымі святамі або абрадамі, апісанне якіх уключана нават у школьныя падручнікі. У раздзелах "Беларускія легенды, міфы і паданні" апісваецца, як нашыя далёкія продкі ўсе з'явішчы прыроды і жыцця тлумачылі існаваннем жывых істот – духаў. Дом, лес і поле мелі свае духі. У доме гаспадарыў дамавік, у лесе – лесавік, у рацэ – русалкі. Маланка – гэта злосны Бог, а зоркі – людскія душы. Людзі пакланяліся пням і камяням, сонцу і грымотам, звярам і птушкам, раслінам і вадаёмам, шанавалі іх, баяліся і прасілі дапамогі.